Op een vrijdag in februari werd ik verwacht
in Kwintsheul op de standplaats van de firma JP Vis. Op
de planning stond een ritje Stockholm met terugladen in
Falun, Zweden. Karime was de sigaar en hij kreeg mij het
hele weekend in zijn maag gesplitst door de planning.
Voordat we goed en wel op weg konden moesten we Karime
zijn vaste oplegger nog even bij de trailerbouwer in Zevenhuizen
ophalen. Hier hadden ze een ventilatierooster in de achterdeur
van de Krone deurentrailer gebouwd zodat de oplegger voortaan
niet meer zo vochtig zou blijven van binnen. Vervolgens
gingen we met het complete span richting Barendrecht.
Hier zitten veel van de vaste klantjes van de firma en
wij hadden dan ook 3 afhaaladressen aldaar. Karim besloot
te beginnen bij Royal van Namen waar wij 8 pallets af
moesten halen die bestemd waren voor een collega. Vervolgens
reden wij door naar de firma Hispafruit waar een groot
deel van onze eigen vracht geladen werd en om de trailer
vol te krijgen konden we als laatste nog een aantal pallets
laden bij Bakker en Leenheer.
-
Vervolgens stoomden wij met de nette Scania R500 voorloper
richting de loods van Combilo in Waddinxveen. JP Vis heeft
hier een aantal doks tot haar beschikking om de diverse
deelvrachten te combineren en over te laden. Wij moesten
de complete trailer leeghalen omdat de 8 pallets in de
kop voor een andere klant bestemd waren. Zelf moesten
wij voor 2 verschillende klanten laden, 1 op de markt
in Stockholm en een ander in Spanga, een eind verder in
Stockholm.
Met moeite kregen wij de deuren van de trailer gesloten,
er was zelfs nog wat aanduwen door een heftruck nodig,
maar toen konden we eindelijk echt op weg.
-
Omdat Karime nog geen boodschappen had gedaan en we vlak
langs zijn woonplaats Oudleusen kwamen doken we bij Zwolle
even gauw de snelweg af voor een tussenstop. Zijn zusje
had, heel erg lief, had alvast het een en ander gehaald,
dus we konden snel weer door.
Omdat tanken in Nederland goedkoper is dan in het buitenland
hebben we de tanks bij Klazienaveen nog maar eens helemaal
volgegooid, waarna we direct de grens over gingen. Bij
Haselune werden de verplichte 3 kwartiertjes rust op de
digitale tachopas gezet onder het genot van een warme
hap. Het restaurant hier is een bekend punt voor veel
truckers vanwege de gunstige ligging in verband met de
rij- en rusttijden.
Volgas daarna richting Travemunde. Ik was zelf nog nooit
met de boot naar de overkant geweest, dus dit was nieuw
terrein voor mij. Ik kreeg van Karime, die overigens door
zijn collega’s steevast Karel of Kareltje genoemd
word, het een en ander uitgelegd over het aanmelden bij
de ferry. We moesten even wachten voordat we aan boord
konden omdat de Finntrader van rederij Nordolink laat
aangekomen was en dus nog moest worden schoongemaakt.
Toen we eindelijk aan boord konden en we ieder onze eigen
hut opgezocht hadden ben ik eens lekker onder de douche
gaan staan en ben snel in bed gekropen.
-
De volgende ochtend dobberden we al voor de kust van Malmo
toen ik boven kwam. We hebben daar ongeveer 3 kwartier
liggen dobberen voordat er eindelijk actie volgde. De
reden van de vertraging was allemaal wat onduidelijk,
maar het zal wel wat met de harde wind te maken gehad
hebben. Ruimschoots te laat verlieten we op zaterdagmiddag
de boot om weer voetjes aan wal te zetten. De ene na de
andere auto van Vis, charter dan wel eigen auto, kiest
zijn weg richting snelweg en al snel rijden we met een
flinke groep achter elkaar richting Helsingborg. Ter hoogte
van Helsingborg druppelen er een aantal via de afritten
weg van de groep. Zij hebben de klantjes die in Helsingborg
gevestigd zijn. Het grootste deel van de groep blijft
echter intact en een aantal uren verstrijken voordat er
weer een aantal afvallen. Bij Odeshog wordt gestopt voor
de verplichte 3 kwartier rust en gelijk een warme maaltijd.
Gedurende de maaltijd komen een aantal auto’s die
ons eerder hadden verlaten alweer aansluiting zoeken.
Na de warme prak gaat de reis verder richting Stockholm.
Onze eerste klant is de firma Allfrukt in Arsta, op de
markt. Door de vertraging met de boot zullen we deze klant
vandaag waarschijnlijk niet meer kunnen lossen. We gaan
snel even kijken, maar Karime z’n vermoeden was
juist, we moeten wachten tot zondagochtend…
Tussen een hoop activiteit van auto’s die klanten
hebben die nog wel lossen parkeren wij op een rustig stuk
dat goed in het zicht ligt. Al snel komt er Vis-collega
om te vragen of we zin hebben om mee te gaan richting
de kroeg. Dat zien we wel zitten dus met een groep begeven
we ons te voet naar een kleine kroeg niet ver van de markt.
Veel te laat zoeken we ons bed op om nog een uur of 4
te kunnen slapen.
De wekker gaat akelig vroeg de volgende ochtend, maar
we hebben nog het een en ander te doen, dus we gaan er
snel uit. We lossen de pallets die bestemd zijn voor Allfrukt
en vervolgens is het mijn beurt om plaats te nemen achter
het stuur van de R500. Karime is er wel blij mee, want
die kan mooi nog even blijven liggen. Ik stuur richting
Spanga en maak de auto leeg bij FGK.
Hiervandaan blijf ik nog even achter het stuur en zet
koers richting Falun. Het is een mooi stukje rijden, waarvan
een groot deel binnendoor. Hier krijg je echt het ‘Zweden-gevoel’
bij! Het landschap is prachtig en ik zit dus ook lekker.
Eenmaal aangekomen in Falun bij Scania Axlar blijken er
al een aantal auto’s van JP Vis te staan. We mogen
alle 5 nog op zondag laden, dus dat is mazzel hebben!
De ene na de andere auto wordt via de zijkant geladen
met kant en klare Scania assen die bestemd zijn voor de
fabriek in Zwolle. Dit gaat allemaal via de zijkant van
de deurentrailers.
-
Met koude voeten en handen zetten we weer koers richting
de boot. Karime heeft hiervandaan weer het stuur in handen,
dus ik kan mooi genieten van de omgeving. Na een aantal
uren stoppen we weer even voor een warme maaltijd en een
beetje rust. De maaltijd is van uitstekende kwaliteit
en dus goed binnen te houden. In overleg met de ander
chauffeurs besluiten we door te rijden naar Odeshog om
daar te overnachten. Het is na het eten niet heel lang
meer rijden, dus na een relatief korte rit staan we alweer
op Odeshog. Binnen gaan we nog even een hoop lawaai maken
aan de grote tafel met wat koffie, geen bier…
We gaan vlot naar bed voor een knappe, lange nacht. De
volgende ochtend zijn we de laatsten die opstaan en al
snel gaan we weer in polonaisestand verder richting de
boot. Onderweg moeten wij nog even tanken, terwijl de
rest doorgaat. Omdat de rest niet voluit gaat halen we
ze eigenlijk al vrij snel weer bij en zo is de groep weer
compleet. Na een korte pauze met wat koffie en wat lekkers
zijn we zijn ruim op tijd voor de boot van maandagmiddag
16.00 uur. Na wat oponthoud kunnen we aan boord. Ik ga
vrij snel richting mijn nest om te zorgen dat ik geen
last krijg van de gebroken nacht. Voor aankomst in Travemunde
neem ik nog snel wat te eten en we zoeken de inmiddels
ook voor mij al aardig vertrouwde Scania weer op. Volgas
gaan we richting Nederland en we stoppen niet voordat
Klazienaveen bereikt is. Dit gaat mooi binnen de uren
en we kunnen gelijk weer even wat diesel in de tanks gooien.
Omdat we toch rust moeten houden gaan we met een aantal
richting Hovotrans om een lekker broodje of een uitsmijter
te halen. Nadat de verplichte rust er op zit gaat het
weer in konvooi door naar Zwolle. Het lossen bij de Scaniafabriek
gaat lekker snel en al gauw zijn de eerste 3 auto’s
leeg. Omdat Karime niet doorhoeft richting het Westland
stap ik hier over in de dikke 164 480 voorloper van Harry.
Omdat de Scania en de fraaie Ekeri oplegger die er achter
hangt wel een wasbeurt kunnen gebruiken wordt er een snelle
tussenstop gemaakt bij de wasstraat van Anton Timmerman
in Amersfoort. Glimmend en wel doen we het laatste stukje
van de rit richting Kwintsheul zonder verdere noemenswaardigheden.
Ik vond het een mooie rit om te doen en
voor mij krijgt het in zoverre een vervolg dat ik zelf
per 1 maart ook in dienst treed bij de firma JP Vis…
